02.10.2018

Bugün sizlere başıma gelen  bir anımı anlatmak istiyorum.Öğleden sonra toplu taşım kullanmak zordur. Bilen bilir:) Yolda giderken yolcuların çoğu kitap okur, müzik dinler ya da sadece otururlar – biz öyle sanarız lakin içinde kim bilir ne fırtınalar kopuyordur.- Ben ise insanları gözlemlerim. Geç kalıp koşuşurduktan sonra saçlarının bozukluğu, uykusuzluktan moraran gözler veya birden gözlerinin içlerinin gülmesi…Sanırım aklına hoş bir anı gelmiş.
Size asıl anlatmak istediğim kısıma geçiyorum. Bugün öğrendim ki 75 yaşında bir teyze her sabah 2 otobüsle işe gelip gidiyormuş. Hepsine kulak misafiri olsam da dinlemeye devam ettim.Maddi durumu da gayet iyiymiş.Sanırım ben yapamazdım bunu.Yaşlandığımı düşünürdüm. Çevremizde o kadar güzel örnek varken biz sadece imreniyoruz.Harekete geçemiyoruz.
Belki de kimseyi değiştirmemiz gerekir.Sadece kabullenmeyi öğrenmek. Bence insanlığı kurtaracak asıl şey alışmaktır.Bir şeyler olacaktır, biz sadece alışmayı beklemeliyiz….

Reklamlar

YABANCI BİR BEN

Yaşamak istemiyorum.
Hiçbir şekilde hiçbir şey hissedemiyorum artık.
Ne uzulebiliyorum ne de sevinebiliyorum.Galiba artik deliriyorum.İçimden sadece zarar vermek geliyor.Şuan ki benim olmami sağlayanlara.En kötüsü de gülmek zorunda kalmak.İçin feryat etse de gülmek zorundasındir.Ne kadar gülüyorsam aslında içim o kadar yanıyordur.Nedenini bilmiyorum.Bir şeyler oluyor bana.Ne yapmam gerekiyor? Güçlü duruşumun arkasında bir korkak var. Siz şuan sahip olduklarınızi bilin.Ailenizi -ben hissedemiyorum artık- arkadaşlarınızı – arkadaşım yok- en önemlisi kendinizin ben kendimmiş gibi hissetmiyorum.Tanıyamıyorum.Siz kalbinizin sesini duyun ve mutlu olun.Ben olamıyorum çünkü…

İlk blog gönderisi

Herkese Merhaba,
Öncelikle bu bloğu açmak benim için   bir hayaldi.Hayatımın en kötü ve anlamsızlaştığı bu süreçte benim için bir ışık oldu.Umarım ışığım size de ulaşacaktır.

Şimdiden adımı neden gizlediğimi merak edenleriniz olmuştur. Şöyle ki ben gerçek hayatta önemsiz bir kişiyim.Gerçek ben bu bloğun yazarı. Şuana kadar çok büyük ödüller almadım.Kitap yazmadım.Çok yaşlı olduğumda söylenemez zaten.

Benim yazdığım bloglar her zaman gerçekçi ve doğal olacaktır.Bu yüzden size hitap edeceğini düşünüyorum.Kendi fikirlerim,düşüncelerim,eleştirilerim, çözümler vb. olduğu bu blogda hepimiz gerçek benliğimizi tanıyacağız.Sizi çok seviyorum. Lütfen takipte kalın.:)

~GİZLİ YAZAR